0

Ամառ 2017-ի հուսալի գործընկեր իմ օրագիրը

Նախաճամբարային կիրակի օրը չէր կարող աշխատանքային չլինել. այսօր՝ ժամը 9.00, «Բարեկամություն» մանկավարժական նորարական նախագծով ճամբարականների հետ ես կսկսեմ ընդհանուր պարապմունք-բացումը… Հերիք անհոգ թափառեցիր… Ճամբարի ղեկավար Հերմինե Անտոնյանը, վրաց մանկավարժների ջոկատից Ռինա Շագինյանը, իհարկե, Սուսանը Մարկոսյան՝ Կենտրոնում, Ք...

Ավելին

«Ունենալու ենք ապուշ հասարակություն, եթե վերջին կոպեկը շարունակենք տալ զուբրիտին»

«Մի կողմից հանրակրթության մասին օրենքով մենք հայտարարում ենք ստեղծականությունը, կարողությունների լիարժեք դրսևորումը, դրանց ինքնիրացումը որպես պետական քաղաքականության նպատակ, մյուս կողմից էլ՝ պետության կողմից կազմակերպվող այդ միասնական կոչվող քննություններով, որովհետև ԳԹԿ-ն կառավարությանը պատկանող ստորաբաժանում է, պարտադրում են ծնողներին ռեպետիտորության և դպրոցական տարիների զուբրիտի համար վերջին կոպեկը տալ, որ իրենց երեխան ընդունվի բուհ։

Ավելին
0

Սա է ամենը։ Ամբողջ իմաստը հենց սա է…

Ախալքալաքը թողնելուց առաջ՝ հունիսի 24-ին, ցերեկվա ժամը 4-ն անց, մենք «Կայծեր»-ով, «Սեբաստացիներ» ուսուցչական երգչախմբով, կրթամշակութային արշավի ողջ կազմով մտանք քաղաքի բերդի տարածք․․․

Ամենուր 1982թ․ հուլիսյան արշավախմբի ակտիվացնող տպավորությունն...

Ավելին
0

Տո՛ւր իմ հայ-վրացական անձնագիրը

Այ, այսպիսի ընկալում է առաջացրել հայ-վրացական հանրակրթական կամուրջներով Դավիթ Բլեյանին տանը, դպրոցում, ճամփորդություններում պարուրած միասնությունը: Միասին են եղել հայկական ու վրացականը Երևանում, Թբիլիսիում, հիմա էլ՝ Ախալքալաքում, հյուրանոցում, մաքսատանը: Մենք ոչ թե հայերով, այլ հայաստանցի կրթամշակութային արշավի մասնակիցներով, մեզ հյուրընկալող տեղացի հայ ու վրաց գործընկերներով, հոգևորականներով զրնգ...

Ավելին
0

Ո՞ւր, երբ նույնիսկ լռությունն է զոռում…

Այսքան մրոտված էջեր, ու ոչ մի բանաստեղծական տո՞ղ… Իմ օրագրի մասին է ասված… Բաց պատուհանից իմ անկյունի, հյուրասենյակի բաց դռնից՝ պատշգամբ տանող… անձրևում է… Թախիծը սուրբ է… Որտեղի՞ց, ե՞րբ գրառվել են տողեր, ու հիմա՝ ընկերներիս հետ Ջավախք արշավից առաջ, ազատվում եմ,...

Ավելին
0

Հակաբացիլ մանկավարժության հեղինակների կրթամշակութային արշավ

Փախստականներն իբրև քաղաքակրթական դոնորնե՞ր…
Անշուշտ, երբ մարդուն կամքին  հակառակ զրկում են իր բնօրրանից կամ ստիպում  են լքել այն, դա ողբերգություն է: Սակայն եկեք խնդրին  նայենք ավելի ընդհանրական ու խորքային  դիտանկյունից…...

Ավելին
0

Բա՞ց, թե՞ բաց թողած…

Բլոգային ուսուցում, ձեռքբերումներ… Սա էր մանկավարժության ճամբարում հունիսի 19-ին քննարկվող թեման։ Մանկավարժության ճամբարային պարապմունքներին ինձ տրված չէ որպես ճամբարական լիարժեք մասնակցելու… հմայքը...

Ավելին
0

Ամառային ճամփորդությունը՝ մեր նազելի բնակարան…

Անշտապ ճամփորդ որ ասում են, լսեցի՞ք, հիմա ես եմ, իմ մասին են ասել․․․ Քույր Էմմայենց, Գարիկ փեսա պարտիզպանի խնամված Օհանավանի տան, Երևան-Գյումրի խճուղու Արագածոտնի մարզի հատվածի այս քարե մուտք-ցուցանակի մոտով քանի՜ անգամ եմ անցել, չեմ կանգնել․ ամեն անգամ ասել եմ՝ հետո, բայց ոչ այս անգամ․․․ Երեկ, կիրակի օրով, Ստեփան եղբոր ուղեկցությամբ, մեր երկու ընտանիքներով, իհարկե, կանգնեցինք․․․...

Ավելին
0

Երբ գրքամոլիկն ու ամառը հանդիպում են․․․

Միշտ էլ հանդիպում են նրանք, հանդիպել են, բայց այս ամառն ուրիշ է․ նրանք ոչ միայն որոշել են ընթերցողական նախագծեր անել, ավելին՝ տարածել, ավելին՝ մշտական կապի մեջ լինելով։ Դիանա Տատինցյանի նման ամեն մեկն իր բլոգում «գրքամոլիկի» անկյուն կունենա ո...

Ավելին
0

Կլինեմ ավելին, քան կամ ու կարող եմ լինել…

Ինչպե՞ս,- հարցրի անմիջապես, վերնագիրն այս մեր պատանեկան «Լապտեր» ամսագրում կարդալիս… Այսպե՞ս՝ Ինչպես միշտ, այդպես էլ հիմա, ես չեմ ասի շնորհակալություն, էդ բոլորն էլ ասում են ու վերջանում է չսկսված պատմությունը: Ես իմ շնորհակալությունը կդարձնեմ միջոց՝ ավելի աշխատելու, օրինակ լինելու, ոգեշնչվելու աղբյուր դառնալու համար...

Ավելին