ՕՐԱԳԻՐ բաժնի նյութեր

0

Նամակս, որ բողոք ու խնդրանք չէ, ո՞վ կարդա

Ես չգիտեմ՝ կարդո՞ւմ է Երևանի քաղաքապետը իմ բլոգապատումը, օրինակ՝ իմ այսօրվա գիրը: Եթե չի կարդում, ինչպե՞ս անեմ, որ կարդա քաղաքապետը քաղաքացի Աշոտ Բլեյանի այս գիրը՝ 60-րդ հոբելյանականը: Կարող եք ստուգել, ես գրել սկսել եմ 2014-ի հունիսի 17-ից:...

Ավելին
2

Սա Բջնին է, հայրի՛կ, էլի եմ գալու…

2-րդ պատում

Սկիզբը

Մենք Բջնիում ենք, Բջնիի դպրոցի տնօրեն Յաշա Սահակյանի՝ մեզ հարազատ մարդկանց տանը՝ գերդաստանի հետ Ս. Մարիամ Աստվածամոր վերափոխման տոնը նշելու: Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու Բջնիի Ս. Աստավածամոր եկեղեցու համար ուշքս գնում է: Մենք այստեղ պիտի երգենք «Սեբաստացիներ» ուսուցչական երգչախմբով...

Ավելին
0

Գնում ենք Բջնի՞, հայրիկ

1-ին պատում 

Դավիթ Բլեյանը կազմ-պատրաստ ճամփորդական է դիմավորում ինձ. «Բջնի ե՞նք գնում, հայրիկ, ուլիկների՞ն եմ տեսնելու, գետի մեջ քա՞ր եմ գցելու…»։ Ահա ինչ ուժեղ տպավորություններ են մնացել անցած անգամվա Բջնիի այցից. ֆիլմ...

Ավելին
0

Մեռելոց, որ ջնջում է, մեռելոց, որ կտրում է, մեռելոց, որ դառնում է մեկնարկ

Մեռելոցը ջնջում է օրվա գրերի սահմանները բոլոր, դառնում մեկնարկ «Սա Բջնիին է, հայրիկ» ուղևորության` օգոստոսի 19-ի, 20-ի գրերի. ես վերադարձել եմ Բջնի իմ գործուղումից:

Իսկ մինչ այդ եկեք մեր հայտնի «Տիգրան Հայրապետյան» գրադարանի ճանաչված ղեկավար Մարի Գաբանյանի` իմ 30-ամյա ար...

Ավելին
1

Գաղափարի անդադրում առաջմղում մինչ իրագործում

Արդեն երրորդ անգամ օրվա մեջ՝ այս անգամ «Հնեվանք» դաշտային ճամբարից բարձրանալիս, Երևան հարկադիր վերադարձի ճանապարհին մենք աջ ենք քաշում Յուրա Գանջալյանի մեքենան ու մեր՝ աստղագետ Լևոն Արամյանի ասած բնական դիտակներով դիրքավորվում։ Կարինե Պետրոսյանի ըն...

Ավելին
0

Կատակ եմ անում,  հայրի՜կ

Դավիթ Բլեյանի՝ ավելի ու ավելի հաճախ կրկնվող արտահայտություններից է. «Ես կատակ եմ անում»: Մեծանալն էլ ո՞նց է լինում. ուրախ:

– Լա՜վ, դու պարտեզ չես գնում, բա որ քո ընկերները՝ Արամը, Նարեն, Ալեքսը կանչեն...

Ավելին
2

Ծծմակագլխից մինչև Սեղանասար

Փորձեցի մի քանի անգամ օրվա իմ գիրը իրիկունն անել՝ 22.00-24.00-ի արանքում, երբ Դավիթը քնած է (պառկած է)… Չստացվեց ու ձեռ քաշեցի. հոգնությունի՞ց, թարմության-զարթնության պակասի՞ց, թե՞ անհրաժեշտ է գիշերվա քնի մեջ ընթացող աշխատանքը… Ահա իմ օրը սկսվեց՝ 03...

Ավելին
0

Թե «սովեստ» չունես, մահանա՝ ինչքան ասես…

Ամենաշատ ծառ-թուփ Երևանում մահանում (չորանում) է օգոստոս-սեպտեմբերին:

Քանի՞ սովորող կլինի ըստ դասարանների ամեն դպրոցում, ո՞վ գնաց, ո՞վ եկավ՝ կարձանագրվի-կփաստվի մինչև սեպտեմբերի 4-ը...

Ավելին
0

Մայրի՜կ, ես զարմանում եմ…

Իմ ուսանելու տարիներին (1972-1977թթ) համալսարանական ուսանողների շաբաթվա մեկ օրը, սկսած 2-րդ կուրսից, պատկանում էր ռազմական գործին՝ ռազմագիտությանը: Համալսարանի սև շենքում էր տեղավորված ռազմագիտության ամբիոնը՝ իր գնդապետ «ծանրակշիռ» վարիչով, զինվորական տարբեր կոչումներ ունեցող դասախոսներով: Այստեղ էին անցնում նաև ֆիզիկայի ֆակուլտետի ուսանողներիս ռազմագիտության պարապմունքները...

Ավելին
0

Մենք կրկին Ծաղկունք ենք գնում… Ի՜նչ է նշանակում Ծաղկունք

Ո՜նց է հիմա առավոտները և իրիկունները լողանում Դավիթ Բլեյանը՝ նկարելու բան է… Ուժեղ շիթով ցնցուղն իր բարձր ցուցումով պահել է տալիս մարմնի ամեն մի մասի վրա, սկսած ձեռքի ու ոտքի թաթերից, վերջացրած պուպուլիկով ու տուտուզիկով։ Մկանները լցվեցին, ուժեղացան. ինքը մեծ է, ուժեղ է… Ես խրախուսում եմ Դավթի մարմնամարզության դրսևորումները, ներառելով նորանոր գործիքներ...

Ավելին