0

Մի մարաթոնով անցնելու երկիր չէ՞ Հայաստանը

Ինձ ամենահեշտը-ազդեցիկը փոքր բաներով ուրախացնելն է, կամ փոքր քայլերի արվեստը կա՝ օրվա մեջ աննշմարելի գործերի, և դրանց բերածի ազդեցությունը…

Դավիթն իրիկունը դժվար է քնել, բայց ոգևորված. բոլոր հարցերը Արմինեին սեբաստացիների առավոտյան ժամը 8-ին հրապարակից մեկնարկող մարաթոնի մասին է...

Ավելին
0

Արաքսից այն կողմ էլ մեր կյանքն է…

Է՛լ կրթահամալիրի կրտսեր դպրոց-պարտեզների սաների աշնանային վազքի անդրանիկ մարաթոն՝ բազմամարդ-դիտարժան, է՛լ 2-5 տարեկանների օր՝ թոնրում հացթխումով (հրեն, իմ հացն էլ Գեղարվեստում պահ տված), է՛լ բուռն փորձեր-յուրացում կրթական կասկադի վաղվա (այսօրվա) ...

Ավելին
0

Աշնան քամու բերանն ընկած տերևի պե՞ս…

Սեբաստացու այս օրերը, Թբիլիսիից նախագծային խմբով վերադառնալուն պես, դեպի նոյեմբերի 18՝ համայնքային տոն, նոյեմբերի 13-17-ի յուրաքանչյուր օրը, որքան քամին ուժեղ՝ աշունը խորն ու գունեղ, իմն է...

Ավելին
0

Չի լինի էսպես, պա՛պ… Չի լինի, Դավի՛թ։

– Տիար ջան, ասում ես… Էս տաքսիստին նայի, ինչ ա անում, լրիվ գժվել են մեր տաքսիստները, ոնց եմ փողոց դուրս գալիս ամեն օր…
– Բա տես, տես՝ ոստիկանական մեքենան ոնց է կանգնել… Գիտե՞ս՝ ինչ խախտում է վտանգավոր…
Ես, Դավիթը, Արմինեն երեկ օրվա վերջում (Դավիթ...

Ավելին
0

Վերջին մոհիկանը դու ես, ես միակ հեծանվորդն եմ իմ ճամփին

Գազարի, կաղամբի, բազուկի նկատմամբ իմ թուլությունը հայտնի է. հում, մաքրած, տռուզ-ամբողջական կամ խոշոր կտրտած, մատչելի առօրյայում՝ որպես կերպարներ մեր միջավայրում… Հյուսիսի մեր աղջիկները երեկ այդպիսի մի սեղան-ցուցադրություն...

Ավելին
0

Թբիլիսի: Սանդրո Ախմեթելիի Պետական Դրամատիկական թատրոն

Հարցազրույցը թատրոնի տնօրեն՝ Գեորգի Կվաբրիձեի հետ
Հարցազրուցավար՝ Քնարիկ Ներսիսյան

(5) դիտում

Ավելին
0

Ահա, թե որտեղից է սկիզբ առնում իմ մանկավարժությունը…

Աշխարհը փոխող ժպիտ-մանկավարժությունը
Ու հիմա այդ ամենակարող ժպիտ-մանկավարժությամբ, կոմիտասյան երգով, պարերգով իմ ընկերների հետ Թբիլիսի եմ գնում, որտեղ դեռ իմ հուշերի մանկապարտեզին եմ հանդիպելու՝ աթոռակներին քարացած նստած, վախվորած ու անհամարձակ դեմքերով փոքրիկ երեխաներով, ահ ու սարսափային քնի պարտադրանքով, խամաճիկներ հիշեցնող հանդես-ներկայացումներով…...

Ավելին
0

Լավ, շատ լավ եք ուզում՝ համեցե՛ք…

Գիտեք, «շատ»-ը «լավ»-ի հետ ես ոչ միայն խուսափում եմ գործածելուց, այլև տիարի իմ իրավունքով հանում եմ այն ձեր խոսքից, երբ իմ ձեռքն եք ընկնում․․․ Սա այդ դեպքը չէ․ ուզում եք՝ շատ լավ լինի, լսե՛ք իմ շաբաթ օրվա ավարտի մասին պատմությունը․․․...

Ավելին
0

Одна радость կամ Ода к радости…

Օրվա գրի վերնագիրը, որ հայր ու որդի Բլեյաններինն է, երեկ ծնվեց Արմինեի մեքենայում՝ դպրոցի անձրևոտ ճանապարհին, ու լրացվեց Գևորգ Հակոբյանից տնօրենի լիազորությունները ետ առնելու իմ ճամփորդությամբ, երբ հեծանվով պտույտ արեցի հյուսիսից Մեդիա-Գեղարվեստով արևելք՝ Քոլեջ-Նոր դպրոց, հետո հեծանվիս ակը նստեց, քայլքով շարունակեցի՝ խառնարան Միջին ու Ավագ դպրոցներից արևմուտք՝ Բ-4-ի դպրոց, Ագարակ ուսումնական…...

Ավելին
0

Անցումների Տիար. այս անգամ՝ Գլդան-Բանգլադեշ… Բարի օր։

Թող Սուսանը թարգմանի շարունակաբար Դավթի ռուսերեն ֆրազախոսությունը, ինչպես это было круто՝ զիլ էր

Շաբաթվա սկզբին Դավիթը մայրիկին հարցնում է.
– Քանի՞ օր մնաց հայրիկի գալուն…
Երբ լսում է պատասխանը՝ երեք օր, գրկում է մայրիկի պարանոցը, ու...

Ավելին