ՕՐԱԳԻՐ բաժնի նյութեր

0

Քույր իմ, դու չկա՞ս…

Արմինեն շարունակ նմանություններ է հաստատում իմ ու Դավթի բնավորությունների մեջ, վարքագծերում… օրը գիտի, իր տրամադրվածությունը՝ ինչ շեշտադրումով է արվում՝ ուրախությո՞ւն, թե՞ իր վիճակի անելանելիություն… Իր երեք հաստիքով՝ Դավթի մայր, տիարի կին և սեբաստացի ուսուցիչ, երկու այսպիսի իրար շարունակություն Բլեյանի ու մեր դպրոցի ձեռը կրակն ընկած չքմեղ-երկնային գոյություն…...

Ավելին
0

Անպայման պայման, որպես օրվա գիր…

Երբ ուղիղ ժամը 5-ին առտու բացում եմ մեծ նոթբուքը Արմինեի-Դավթի (Դավիթն իր ուսումնական նոթբուքի էկրանը կոտրել է), հանկարծ հնչում է Մոցարտի՝ երեխաների քնի համար ընտրված երաժշտությունից…

Իրիկունը 10-ին մոտ մորաքրոջ տանը գիշերումով երանություն-առան...

Ավելին
0

Երևանյան օրերի խրոնիկա գիր է…

Մարթա Ասատրյանին հանդիպեցի Մեդիակենտրոնի մոտ՝ կրթահամալիրի ավագ դպրոցի պատանիներով, հիմնականում տղաներով շրջապատված. «Երևանի ջրանցքները» նախագծով Մալաթիայի ջրանցքից քայլում-խոսում են։ Միասին լինելու, քաղաքն իր իրական խնդիրներ...

Ավելին
0

Ու մեր քույրիկը նեկտարով առատ եղավ․․․ մեղրաշատ․․․

Դավիթ Բլեյանը ո՞նց պիտի արձագանքեր կատարվածին, երբ երեկ՝ կիրակի առավոտ, ինձանից լսեց Նեկտար իմ քույրիկի-իր հորաքրոջ մասին․․․ Ասում էինք՝ Արտաշեսը պապիկ է, ամենատարիքով ապրողը մարդկանց-գիտցածի մեջ Դավթի, իսկ Նեկտարը տատիկ չէ, իմ քույրիկն է, իր հորաքույրը․․․...

Ավելին
0

Ջա՜ն, ա՛ղբեր, ջա՜ն, ա՜ղբեր… գարունը նոր ա բացվել, վարդը կոկոմ ա դարձել…

Իմ օր-գիր-պատումը ամբողջությամբ կարող էր բռնել երկարօրյա ուսուցման կազմակերպիչ Սեդա Վիրաբյանը՝ նշանավոր դարձող Սիդոնյա մանկավարժը… Խնդրեմ, հաշվեցի Հյուսիսում մեր, գեղարվեստի ուսումնական տանիքին հինգ տղա (ոչ մի աղջիկ) ինքնամոռաց ապր...

Ավելին
0

Կապուտ քուռակ հեծել եմ, Արազին մոտեցել եմ…

Արազ, ինձ մի ճամփա տուր,
Իմ յարին կարոտցել եմ:

Մարինե Մխիթարյանը գիտի դեպի Տիարի սիրտը տանող ամենակարճ, հուսալի, հետաքրքիր ճանապարհը՝ հեծանիվ-հայրենագիտություն-հարսանիք, այս անգամ Արագածոտն-Աշտարակում, մարզային երիտասարդական կենտրոն...

Ավելին
0

Ես սարեն կուգայի, դուն դուռը բացիր…

Ես սարեն կուգայի, դուն դուռը բացիր…
Ձեռըդ ծոցդ տարար, ա՜խ արիր, լացիր:
Վո՜ւյ, վո՜ւյ, վո՜ւյ, վառվում եմ,
Վո՜ւյ, վո՜ւյ, վո՜ւյ, հալվում եմ,
Հալվում, վառվում եմ…

Ժողովրդական տունը, որպես քաղաքաշինական-կենցաղային-մշակույթ, որ Երևանում գոնե 100-150 տարեկան նմուշներ, փողոցներ, գոտիներ կար...

Ավելին
0

Սիրտըս նըման է էն փլած տըներ… Ա՜յ, տո լա՜ճ տընավեր…

Կոտրեր գերաններ, խախտեր է սըներ… 

Կեցցենք բոլորով, որ աշխատում-ապրում-գործում ենք Կրթական պարտեզի Սարալանջին: Վաղուց սպասված նախագիծ… ասում եք դուք, հարթակ, որտեղ յուրաքանչյուրը կարող է գալ, նստել, կարդալ, զրուցել, ժամադրվել, վայր, որը բոլորին կհավաքի, շարունակում եք դուք: Եվ ...

Ավելին
0

Հարսանիք լեռներում որ եղել է, լանջերին էլ կլինի…

Վարար անձրև թափեք, ծով արեք…
Հով արեք, սարեր ջան, հով արեք…

Ես Կոմիտասի «Հազար ու մի խաղ» ժողովրդական երգերի ժողովածուի առաջին հիսնյակի խաղերից առաջին երգն եմ կարդում, լսվե՞ց՝ կարդում...

Ավելին
0

Էս գիշեր երազ տեսա, հերկերը վարած տեսա…

Կիրակի առավոտյան վճռական սկսեցի քանիցս հետաձգած մի նախագիծ՝ կարդում եմ Կոմիտաս՝ երգարան, «Հազար ու մի խաղ»… Վերակազմեց՝ Արթուր Շահնազարյանը, «Կուլտուրալ ռենեսանս» հիմնադրամի պատվերով, 2015թ. … Կոմիտասի գրառած մի քանի հազար երգերից Կ...

Ավելին