ՕՐԱԳԻՐ բաժնի նյութեր

0

Մեկմեկու նայել կարողանանք…

Աշխարհ է, փոփոխական է, վաղը, մյուս օրը կարող է հանդիպենք, մեկմեկու նայել կարողանանք… Հիմա ես դիտում եմ «Տնից՝ տուն» ֆիլմը, որի դեպքերը տեղի են ունեցել 1989-ին… թե ինչպես են Ադրբեջանում հայաբնակ ու Հայաստանում ադրբեջանական գյուղերի բնակիչները փոխանցում իրար իրենց տան բանալիները, ինչպես են պայմանավորվում ...

Ավելին
0

Դադարները մեր ճամփորդության ամենախոսո՞ւնն էին…

Դավիթ Բլեյանի մահճակալը մեծ-բարձր-թանկարժեք ներքնարկ ունի, որ հատուկ ընտրվեց ամիսներ առաջ… Վստա՞հ ենք, որքան թանկ, այնքան առողջարար-որակյալ: Տեսնենք: Մտածում էինք՝ իր սենյակի-անկյան հետ մահճակալն էլ կհավաքվի… Ձգձգվում է: Հինգ տարեկանին, սեպտեմբերի 4-ին չհասցրինք, մնաց 6 տարեկանը՝ դեկտեմբերը այս տարվա… Տեսե՞լ եք՝ ոնց է քնում մեր տղան հիմա, վերջերս… Ներքնակի կողքին, հենց մանրահատակի վրա… ...

Ավելին
0

Աշուն է, ճտերը հաշվելու ժամանակը․․․

Մարիետ Սիմոնյանի հրապարակումից ու Յուրա Գանջալյանի քոմենթից հետո գրելս չի գալիս․․․ Օրագրային գրառումների, թե պարզապես օրագրերի որոշակի պարբերական քանակից հետո կրթահամալիրի տնօրենը գրելու, մանկավարժական հարցադրումներ անելու կարիք-պատվեր-պահանջ, տո, իրավունք էլ չի ունենա։ Կվերածվի գործադրի, կսպասարկի մանկավարժությամբ զբաղվածներին, կստանձնի ստեղծագ...

Ավելին
1

Նասլեդ՝ на след?… հետքի վրա՞, ժառանգո՞րդ…

Չգիտեի Նասլեդ անունը, որ Հայաստանում ինձ չի հանդիպել, Ջավախքի հայերի շրջանում տարածված է: Երեկ Վաչիանի մշակույթի տան պարի խմբի՝ գյուղի դպրոցի սովորողների կրթահամալիրում գտնվելու վերջին օրը՝  «Սեբաստիա» համերգասրահում հրաժեշտի հանդիպման ժամանակ խմբի ղեկավար, Նասլեդ Քեյանը հայտնեց, որ Նասլեդ են եղել, անունն այդ կրել են-փոխանցել են իր երկու պապերը… Իսկ ես, ...

Ավելին
0

Մեզ համար ամեն ինչ նոր է…

Վերնագիրը քոլեջի Արտբզզանինն է… Մեր քոլեջի նոր սովորողների համար կրթահամալիրում ամեն ինչ նոր է, գրավիչ։ Իսկ քե՞զ համար, ընթերցող…

Մեր տան լույսերը գնացին...

Ավելին
0

Ամեն ինչ լավ է, երբ…

Ասել են՝ ամեն ինչ լավ է, երբ լավ էլ վերջանում է։
Ես ուրիշ շարունակություն առաջարկեմ՝ երբ լավ էլ շարունակվում է… Ու շարունակեմ՝ առաջիկա օրերի համար այս խորագրով։

Ի՜նչ լավ է, որ իմ ծննդյան օրը գոնե այսօր ավարտվում է...

Ավելին
0

Մենք ենք, կհանդիպենք…

Վերնագիրը Արևելյան դպրոցի Մերի Գրիգորյանի «Դասարանական ռադիո» նախագծի տոնական հաղորդումից է…

Կհանդիպենք՝ ասում ենք, ցտեսություն, հանրահայտ пока՝ հայերենացած բոլոր հնչերանգներով… իսկ հանդիպո՞ւմ ենք, կազմակերպո՞ւմ ենք մեր կյանքը այդպիսի՝ խոստացած-ցանկալի, մեր կյանքի քաոսը կարգավորող, առաջադիմության-գործը առաջ մղող, կյ...

Ավելին
0

Դուք ուզում եք, որ ես ծիծաղեմ…

Ծիծաղ:

Առավոտը Հյուսիսային դպրոցի պարտեզում. տեսանյութն այս բաց էի թողել… Ո՜նց չծիծաղես։

Դժվար քնեցի, կտորներով, արթուն եմ կեսգիշերին՝ 12-ն անց կեսից մեկը, հետո 3-ից 4-ը, հետո 6-ից… Հեշտ բան չէ էս ծննդյան օրը ամեն տարի հանդուրժելը: Ո՜նց ծիծաղես։ Մարիետ Սիմոնյանն ու Վիլյամ Սարոյանը գիտեն…...

Ավելին
0

Շատը՝ ունեցածից, քիչը՝ սրտից… Օրը կարող է այդպիսին լինել…

Անհապաղն ու ինքնաբուխը ո՛ր մակարդակում, ո՛ր մասով են հոմանիշ, իրար շարունակում, ենթադրում, պամանավորվում մեկը մյուսով․․․ Սուսան Մարկոսյանը «Դպիր»-ում իմ այս հրապարակումով, «Որ յուրաքանչյուրը առաջից գնա, մի նախագծով ուսումնական, մի խմբի առաջնորդի․․․...

Ավելին
0

Ուրիշ սեպտեմբերի մեկ, ուրիշ մուտքով. ընթացքո՞վ ուրիշ…

Վահան Տերյանի թարգմանությամբ Շարլ Բոդլերի «Ժամանակի տանջահար ստրուկը չլինելու համար արբե՛ք, անդադար արբե՛ք։ Գինիով, պոեզիայով, առաքինությամբ, ինչով կամենաք…»՝ սեբաստացիական կյանքում շարունակ թարմացվող մեր այս բանաձևում...

Ավելին