ՕՐԱԳԻՐ բաժնի նյութեր

0

Մարդը ինչ տա՝ էն կշահի…

Թող իմանա ողջ աշխարհը… Իրիկունը ուշ՝ 10-ի 11-ի արանքում, ես սկսում-շարունակում եմ իմ զրույցը Հովհաննես Թումանյանի հետ, որպես ռեժիմային ուսումնական աշխատանք… Կարգապահ-ստեղծական աշխատանք պիտի դառնա այս նախագիծը, ինչպես իմ բլոգապատում-օրագիրը… Մարդիկ՝ իմ գործընկերների հարգելի խումբը, որպես փորձագետներ, պնդու...

Ավելին
0

Էհե՜յ, Ձմեռ պապ, հավեսդ թող մեզ, նոր գնա…

Հավեսի՞ մանկավարժություն, այո, ու մեր ջանքերն էլ-գործն էլ, բառեր եմ փնտրում բառարանից հայոց, հավեսի գցելն է, հավեսի բերելը… էս անհավես խալխին, ինքներս մեզ անընդհատ հավեսի մեջ պահելը, մեր մարդուն, որ չգիտի ապրելը հենց պատվիրանով, որ աշխարհի-մարդու արարչաստեղծմամբ իր բնական վիճակը պիտի որ լինի… Հավեսաբեր ...

Ավելին
0

Էն մեծ խոհերով, էն անվերջ սիրով… Բարձրից…

Թումանյան թերապիան՝ իրիկնային ամենօրյա ընթերցումը բարձրաձայն ու ձեզ համար, mskh.am-ի եթերում, ինձ օգնում է նաև նոր տարում կարգավորելու քունս, ոչ միայն հասնելու խաղաղությանը իմ հոգու, այլև բերելու այն ձեզ… Երեկ առավոտյան Դավիթ Բլեյանին առաջարկեցի «Սասունցի Դավիթ» էպոսը կարդալ, ...

Ավելին
0

Ու կյանքը թեթև անուրջ է թվում…

Ուսումնական Արագածոտն․․․ Մուղնիի դպրոցում մեր երեկվա անուշով-թեյի կլոր սեղանի շուրջ մանկավարժական զրույցը մնաց. մի կողմից՝ սեբաստացիների խումբը, մյուսում՝ Մուղնիի բարեհամբույր ուսուցիչների, իրենց ընդունակ-տնօրեն Գրետա Համբարձումյանի առաջնորդությամբ․․․ Բողոքել չկա...

Ավելին
0

Մեդիապատումը՝ որպես Ավետիս Արագածոտնի մարզից․․․

Միացում Մուղնիից

Ավելին
0

Հավասարակշռության համար պետք է շարժվել, եթե հեծանվի վրա եք․․․

Ես ի վերջո խոսքը բանավոր, կենդանի ապրումը օրվա-տարվա, բերում եմ տեքստի… Օրագիրն իմ անընդհատ այստեղից է գալիս․․․ Տարեվերջյան այս հարցազրույցը 1in...

Ավելին
0

Լավ է ուշացած գալ, քան սպասել հրավերի

Մարկեսի կենսախնդության ամանորյա այս փնջից իմ ընտրած առաջնագիրն է իմ թվով 1259-րդ պատումի, որպես անընդհատ օրագիր։ Հրավերները միշտ դիտել եմ որպես տեղեկացում՝ ազատ պարտավորություններից, վրիպելուց, նեղանալուց։ Գյումրիում, որքան էլ որ ամանորի այս բազմազբաղ օրերին այդքա՜ն ուշադիր եղան իմ ու ընտանիքիս նկատմամբ, շնորհակալ եմ բոլորին, հեշտ չէ երևի Դավիթ Բլեյանի ստեղծագո...

Ավելին
0

Իմ ձեռքերը միջնորդ դարձրու քո խաղաղության

Ձմեռ պապը ո՞նց իմացավ, որ Ամանորին Գյումրիում ենք, որ Դավիթը քնում-երազում է չմուշկների մասին․․․ Դավիթն ինքնուրույն հագնում-հանում-մեծացնում-փոքրացնում է կարմիր-խորոտ չմուշկները, հյուրանոցով մեկ չմշկում․․․ Բոլորի և՛ աչքը Դավթի չմուշկներին է, և՛ աղոթքը, որ ձյուն գա, սահադաշտ դառնա գետինը, ու առաջին սահքը Դավիթը կատարի Գյումրիում․․․ Կլինի։ Ոչի՞նչ, որ առաջին ձյունը բարակ շերտով անմիջապես հալվեց-գնաց ...

Ավելին
0

Նադեժդա – мой компас земной

Երևան-Գյումրի գնացքում ենք։ Հայտարարված 7։55-ին գնացքը շարժվեց․․․ Մեծացող տղա, մեծացող հոգսեր․․․
– Դավիթ,- ասում եմ,- վեց տարեկան դարձար՝ ծախսն ավելացավ, արդեն տոմս ենք գնում, քեզ պահելը գնալով հեշտ չի լինի․․․
– Է՜հ, ոչինչ,-...

Ավելին
0

Ուր ձեր գանձերն են, այնտեղ և ձեր սրտերը կլինեն…

Գյումրիում եղանակը՝ ոնց որ Երևանում, լրիվ աշնանային․․․ ձյան ոչ մի հետք, թաց, մեղմ, արևը՝ ծառերի ճյուղերի մեջ խճճված․․․ Այդպես և երեք ժամ տասնհինգ րոպե տևած ողջ ճանապարհին։ Լավագույն դեկտեմբերի 31-ն է․ այսպես էր մեկ էլ տարիներ առաջ Նոյեմբերյանում։ Դավթի ու Արմինեի հետ թափառում ենք մեզ ծանոթ ու անծանոթ Գյումրիում և անընդհատ շրխկացնում...

Ավելին